Day 992, in anticipation.

Day 992-1.jpg

I remember.

My hardened nerves turning.

When the door opened.

In anticipation.

Nochrisis


 

Ik herinner.
Mijn geharde zenuwen keren.
Toen de deur openging.
In afwachting.

Day 991, in me.

Day 991-1.jpg

Disoriented.

Eyes towards a ceiling, that is not there

That face, gazing from above, at me

When the darkness goes inside,

sweltering doubts tear deep.

For what is her demand?

When she looks in me.

Nochrisis


Gedesoriënteerd.
Ogen richting plafond, dat er niet is
Dat gezicht, starend op mij neer
Wanneer de duisternis naar binnen gaat,
En verscheurende twijfels diep snijden.
Voor wat is haar eis?
Als ze in mij kijkt.

 

 

Day 990, It reminded me

Day 990-1.jpg

The entrance,

I like to leave behind.

The cold wind has blown here.

It reminded me.

Nochrisis


 

De ingang,
die ik graag wil achter te laten.
De koude wind heeft hier gewaaid.
Het herinnerde mij eraan.

Day 989, to become sharp.

Day 989-1.jpg

The glass wall blocks out, it is still here.

~

I see through you, but so do you.

~

Please pick me up and let me fall.

~

I want to break to become sharp.

Nochrisis


 

De glazen muur onttrekt, het is nog steeds… stil hier.
~
Ik zie door je heen, en jij door mij.
~
Alstublieft, pak me op, en laat me vallen.
~
Ik wil breken om scherp te worden.

Day 988, impossible to scale.

Day 988-1.jpg

A wall looms afar, dark and grey.

Rising higher, I approach,

to see the other… side, if there is one.

 

Now I am here, reaching out with an open hand.

To feel the surface, resistance, if it is…

cold, hard, impossible to scale.

Nochrisis

 


 

Een muur doemt op in de verte, donker en grijs.
Hoger stijgend, nader ik,
om de andere … kant te zien, als die er is.

 

Nu ben ik hier, reik uit met een open hand.
Om de structuur te voelen, weerstand, of het …
koud, hard, onmogelijk te beklimmen is.

Day 987, by those who are not.

Day 987-1.jpg

When my world was the Christmas tree,

and the three wise men cast their shadows,

I was truly free.

Shielded from the world by those who are not.

Nochrisis


 

Toen mijn wereld de kerstboom was,
en de drie wijze mannen hun schaduw wierpen,
toen was ik echt vrij.
Afgeschermd van de wereld door degenen die dat niet zijn.

Day 986, I turned.

Day 986-1.jpg

I lost, for a while now

the innocence, from just opened eyes

it fell down somewhere, maybe when I turned.

Nochrisis


Ik verloor, al een tijdje
de onschuld, van net geopende ogen
het viel ergens, misschien toen ik afsloeg.

Day 985, you want to.

Day 985-1.jpg

Currents in life.

A changing constant.

When you move from one place,

adjacent to where you want to…

Nochrisis


Stromen in het leven.
Een veranderende constante.
Wanneer je van één plaats vertrekt,
grenzend aan waar je wilt …

Day 984, when you turn.

Day 984-1.jpg

He approached in disguise.

Adjusting to the words that were,

letting your mood echo.

So, you don’t notice

the stab

when you turn.

Nochrisis


Hij kwam nader, vermomd.
Aanpassend aan de woorden die waren,
laat je stemming weerklinken.
Zodat je niet merkt,
het mes
als je omdraait.

Create a website or blog at WordPress.com

Up ↑