Day 3568, Old poem.

Daily picture, Poetry

Dream machine

We dig deep, moving through the darkness
from my thoughts toward the inside
where there is light, to move as if on a mountain
that tilted and gets lighter with great strides
it arrives, that thought which once was
a distant view, but now shines upon
the midnight behind me, where I come from.

Out there, the world now seems far away in this
beautiful landscape where darkness has its place.

Tomorrow we will talk and think and search
and dig into depths, and laugh at words
pulling life out, of context, as if it is something
and wants to be where the I has no idea and I want
to know it all that is and may be, of
expectation and hope, to guide myself,
a dream machine.

Original Dutch version from 2007

Droomautomaat,


Diep graven gaan we door het donker
van mijn gedachten naar het binnenste
waar het licht is om te gaan als op een berg
die is gekanteld en verlicht met grote passen
komt hij aan die gedachte dat eens was
een vergezicht maar nu een licht op
het donker achter mij waar ik vandaan kom.


Daarbuiten in de wereld lijkt nu ver weg in dit
mooie landschap waar het donker zijn plek is.


Morgen gaan we praten en denken en zoeken
en graven naar dieptes en lachen om woorden
uit verband trekken het leven alsof het iets is
en wil zijn waar het ik geen idee van heb en wil ik
dat allemaal wel weten wat is en mag zijn van
verwachting en hoop op de sturing van mijn zelf,

een droomautomaat.

Leave a comment